Missoula’nın En Çok Talep Edilen Mutfağı Mülteciler Tarafından Çalıştırılıyor

MISSOULA, Mont. — Pembe bir süveterin üzerine bembeyaz bir şef paltosu giyen Ghalia Ahmad Fayez AlMasri, cep telefonunun hoparlörlerinden Mısır ve Lübnan dans müziği çalarken mutfak ekibine talimatlar verdi. Mart ayının bu Salı akşamı, Bayan AlMasri’nin sekiz kişilik mürettebatının hazırlamak için 150 öğünü vardı – toplam tükendi.

75.000 nüfuslu bir üniversite kasabası olan Missoula civarında, 33 yaşındaki Bayan AlMasri, küçük bir ünlü şef haline geldi. Kot pantolon ve kalın çizmeler giyen müşteriler, donma noktasının altındaki sıcaklıklarda, onun baba ghanouj ve fıstıklı irmik pudingi olan halawa bi smeed’ini tatmak için dışarıda sıraya girmişti.

“İnsanlar beni tanır,” dedi Bayan AlMasri. “Yemek yaptığımda yemeğim çok ama çok hızlı gidiyor – bu sefer 15 dakika.”

Çalıştığı mutfak, şehrin en popülerlerinden biri, Doğu Ana Caddesi’ndeki Birinci Birleşik Metodist Kilisesi’nin sıradan bodrum katında yer almaktadır. Akşam yemekleri, Missoula’da yaşayan mültecilerin ve diğer göçmenlerin gelirlerini desteklemek için paket yemek pişirdiği United We Eat @Home adlı haftalık bir programın parçası.

Pandemi sırasında dünyanın dört bir yanından gelen mültecileri ve göçmenleri destekleyen kar amacı gütmeyen bir grup olan Soft Landing Missoula tarafından başlatılan hazır yemekler son derece popülerdi – 2.200’den fazla kişi Perşembe günleri e-posta ile haftalık menü, saat 9’da Bu bildirimler gelen kutularına ulaştığında, zamana karşı bir yarış var: Yemekler her hafta, genellikle 30 dakikadan kısa sürede tükendi.

Başarıları, United We Eat’in geçen yıl ilk mülteci personeli Rozan Shbib’i mutfak asistanı olarak işe almasına neden oldu. Program ayrıca mültecilerin çiftçi pazarı izinlerine başvurmalarına yardımcı oldu ve Missoula şehir merkezindeki bir köri restoranı olan Masala’nın neredeyse tamamen mültecilerden oluşan bir personel kiralamasını mümkün kıldı.

Suriye’nin Şam kentindeki çatışmalardan kaçan Bayan AlMasri, eşi ve o zamanlar 6 ve 8 yaşında olan iki oğluyla 2017 yılında Missoula’ya geldi. 2016’dan beri Uluslararası Kurtarma Komitesi tarafından Missoula’ya yerleştirildi ve United We Eat programına katılan 18 ev aşçısından biri.

Suriye, Afganistan, Eritre, Irak, Pakistan, Kongo Demokratik Cumhuriyeti ve başka yerlerden gelen bu aşçılar, restoran şefleriyle aynı zorlukların çoğuyla karşı karşıya. Helal et, teff unu ve Aahu Barah marka basmati pirinci gibi belirli malzemeleri sipariş etmek için yeterli zamanı sağlamak için menülerini bir ay önceden planlıyorlar. Hassas damakları rahatsız etmeden bir sosun ne kadar baharatlı olabileceğini düşünüyorlar. Akşam yemekleri eve geldiğinde yemeklerinin hala iştah açıcı görünüp görünmeyeceğini merak ediyorlar.

Bir grup müşteriyle karşı karşıya kalan Bayan AlMasri, yemeklerini getirdikleri bez çantaların içine dikkatli bir şekilde yerleştirdi. Şehriyeli pilavın üzerine zengin bir yoğurt sosuna bulanmış yumuşak tavuk yemeği olan shakriya ile doldurulmuş kutular yerleştirdi; ve zahrah, yoğun lezzetli karnabahar yahnisi. Baba ghanouj ile dolu sekiz onsluk şarküteri kaplarını istifledi ve bu ifadenin Arapça’da “şımarık baba” anlamına geldiğini açıkladı. Et yemekleri onun en çok satanlarıdır – ne de olsa burası Montana.

Birkaç müşteri, Arapça “shukran” kelimesiyle ona teşekkür etti. Çeviri, servis masasının yanındaki bir beyaz tahtada İngilizce ve Arap harfleriyle birkaç diğer ifadenin yanında yazılmıştı ve Missoulian’ları Bayan AlMasri’nin ana dilinde iletişim kurmaya teşvik etti ve onları rahat alanlarından uzaklaştırdı. “Bindura” domates anlamına gelir; tavuk “dajaj” dır.

Programın yöneticisi Beth Baker, “Bu, güç dinamiklerini değiştirmek ve bu alanda mülteci şefin alanı olduğundan emin olmakla ilgili” dedi.

Aşçıların her biri yemek servisi başına ortalama 850$ kar elde eder. Et köftesi, patates pakurası ve rote yemeklerini satmak 51 yaşındaki Farida Abdul Aziz’in Afganistan’daki oğlu Sohil’e para göndermesini sağladı. Yerel bir Walmart’ta şarküteri bölümünde çalışarak kazandığı ücretleri tamamlayan yemek pişirmenin “çok para” kazandığını söyledi.

“Ama sadece para önemli değil” dedi Adbul Aziz. “İnsanların tadını çıkarıyorum.”

Ms. Abdül Aziz, en küçüğü 12 yaşındaki Sohil de dahil olmak üzere beş çocuğunu Afganistan’da bırakarak 2014 yılında Amerika Birleşik Devletleri’ne sığındı. Mart ayı başlarında Sohil’e, mülteci ve sığınmacı ailelerini yeniden birleştiren ABD Vatandaşlık ve Göçmenlik Hizmetleri programı kapsamında giriş hakkı verildi. Sekiz yıl ayrı kaldıktan sonra anne ve oğul, Missoula Montana Havalimanı’nda uzun bir kucaklaşma içinde kucaklaştılar. United We Eat, müşterilerin Abdul Aziz ve ailesiyle olan aşinalıklarını derinleştirme çabasıyla, haberleri takip eden bir bültende paylaştı.

Çoğu müşteri tanıdık şeflerin yüzlerini tanır ve belirli mutfakları dört gözle bekler. Tek şikayetleri: Yemekler çok çabuk tükeniyor.

Missoula’da emekli bir muhasebe ve finans uzmanı olan 72 yaşındaki Jim Streeter, Perşembe sabahı e-postaları için ev bilgisayarının başında bekliyor. Şubatta bir hafta, o bile işe yaramadı. Bay Streeter, önümüzdeki haftanın menüsünü karısı Sara’ya iletmek için aşağı indi, ancak bilgisayarın başına döndüğünde menü çoktan tükenmişti.

Müşteriler, yemeklerin başka yerde bulamayacakları mutfak çeşitliliği sunduğunu söylüyor. Sayım Bürosu, Missoula County’nin nüfusunun 2021’de yüzde 91,7 beyaz olacağını tahmin ediyor. United We Eat programı olmasaydı, Missoula halkının Kongo, Pakistan veya Gine yemeği sipariş edebileceği bir yer olmazdı.

Geçen sonbahardan bu yana United We Eat’den neredeyse her hafta sipariş veren bir lise danışmanı olan 49 yaşındaki Tri Pham, karısı ve kızlarının çeşitliliği dört gözle beklediğini söylüyor. Her siparişte bulunan kağıtlar yemekleri, içindekileri ve şefin geçmişini açıklar. Bayan AlMasri’nin yemeğine dahil edilen biyografi, rekor kıran bir soğuk algınlığı sırasında Missoula’ya gelişinden bahsetti ve baba ghanouj için patlıcanların hafif dumanlı bir tat için tipik olarak açık ateşte nasıl kavrulduğunu anlattı.

“Daha geniş bir dünya görüşüne sahip olmaları için kızlarımızı buna maruz bırakmayı seviyoruz,” dedi Bay Pham, “sadece hamburger ve patates kızartması değil.”

Soft Landing’in mutfak programı, Los Angeles’taki New Arrival Supper Club gibi diğer eyaletlerdekileri yansıtır; Louis’deki Komşu STL’ye Hoş Geldiniz; Dallas’ta Ekmeği Kırın, Sınırları Yıkın; ve New Haven, Conn’daki Sanctuary Kitchen.Fakat Montana’nın 2015’te Yumuşak İniş Missoula başladığında mültecileri kabul etmeyen iki eyaletten biri olduğu düşünüldüğünde, bu özellikle kültürel değişim için önemli bir araç oldu.

The Missoulian’da çalışan 40 yaşındaki Dave Erickson, “Bu ülkelerin kültüründe insanların haberlerde gördüklerinden çok daha fazlası var” dedi. “Burada mültecilerin olduğunu duydunuz. Ama Demokratik Kongo Cumhuriyeti’nden biriyle gerçekten tanıştığınızda, ‘Oh, Missoula, o ülkeden bütün bir insan topluluğuna ev sahipliği yapıyor’ fark ediyorsunuz.”

Soft Landing Missoula’nın yönetici direktörü Mary Poole, Missoulian’ların mültecileri ve diğer göçmenleri varlık olarak görmelerini istiyor. Yeni gelenlerin çoğu, programın Missoula’nın Yaşam Boyu Öğrenim Merkezi’ndeki bir Business 101 sınıfı aracılığıyla desteklediği işletmeler açmayı hedefliyor.

Bir Suriye restoranına sahip olmak Bayan AlMasri’nin hedefidir. Hazır yemekleriyle kazandığı itibardan cesaret alıyor ve daha geniş bir Hint kebabı, freekeh salatası ve khafeh menüsü sunmak istiyor.

“Bazıları beni tanımıyor ama yemeğimi deniyorlar ve bir dahaki sefere beni tanıyacaklar” dedi Bayan AlMasri. “Yemeğimi bilecekler.”

Takip et New York Times Cooking on Instagram , Facebook , YouTube , TikTok ve Pinterest . New York Times Cooking’den yemek tarifi önerileri, pişirme ipuçları ve alışveriş tavsiyeleri ile düzenli güncellemeler alın .