İtalyanca yazan Jhumpa Lahiri Yeni Bir Ses Buldu

Edebiyat çevirmenleri, ticaretleri için pek çok benzetme buldular. Bazıları bunu oyunculukla, diğerleri ise bir oda topluluğunda performans göstermeye benziyor.

Jhumpa Lahiri, İtalyanca yazdığı ilk kitap olan “In Other Words” da daha içgüdüsel bir tanımlamayı tercih etti. İngilizce, yeni doğmakta olan İtalyancasını tehdit eden “kıllı, kokulu bir gençti” diye yazmıştı ve “yeni doğmuş bir bebek gibi kucaklıyordu. ”

Bu kitap, kendi kendine empoze ettiği dilsel sürgününün izini sürüyor: 2012’de, o ve ailesi, dile on yıllardır ilgi duyabilmek için Roma’ya taşındı. Yıllarca İngilizceyi bıraktı, neredeyse tamamen İtalyanca okuyup yazıyordu. Kitabın 2016 yılında İngilizce olarak yayınlanmasından önce Lahiri, çeviriyi Elena Ferrante’nin Napoliten dörtlüsünün İngilizce baskılarıyla ilgilenen Ann Goldstein’a iletti ve kendi eserini çevirmenin onun İtalyancasını kirleteceğinden korktu.

Beş yıl sonra ve Amerika Birleşik Devletleri’nde yaşayan Lahiri bu şüpheleri çözdü. Knopf önümüzdeki hafta, Lahiri’nin İtalyanca olarak 2018 yılında “Dove Mi Trovo” olarak yayınladığı ve kendi çevirisini yaptığı yeni romanı “Whereabouts” u yayınlayacak.

Knopf’un yayınlayacağı ilk kitap kendi yazarı tarafından çevrilmiştir. Ancak bu adım belirli bir adım değildi.

Üniversitenin yaratıcı yazma programının direktörü olduğu Princeton, NJ’den videoda Lahiri, “Kitabın İngilizce olamayacağına ikna olmuştum, çünkü kitabın nereden geldiğini bilmiyordum,” dedi. . İtalya’da bir kitap sunarken, “metinle daha resmi bir ilişki var” dedi. “Bir anlamda, kitabınız daha titiz bir halk okumasına maruz kalıyor. ”

Düşünce başlangıçta onu korkutmuştu, ama aynı zamanda, “İtalyanca öğrenmem için bana ilham veren şeylerden biriydi, çünkü işim hakkında İtalyanca konuşabilmek istiyordum. Bu sohbetleri İtalyanca yapmak istedim ”dedi 53 yaşındaki Lahiri. “Bu son meydan okuma gibiydi. ”

Bu eleştirel karşılama ve kitabın ilk yayınlanmasından sonra bolca zaman bırakmak, İngilizce versiyonuna başlamadan önce çok önemliydi. Son aşamalarında işbirliği yapacaklarını düşünerek proje hakkında bir tercüman olan Frederika Randall’a başvurmuştu. Ancak Lahiri, Randall’ın ilk taslaklarını gözden geçirip “kitabın İngilizce olabileceğini” görünce karar verdi, “Belki bunu yapabilirim. “

Lahiri’nin “The Namesake” ve “The Lowland” gibi daha önceki çalışmalarının samimiyetini ve detaylarını seven hayranlar, “Whereabouts” a şaşırabilir. “Lahiri, Londra’da Bengalli bir ebeveynin çocuğu olarak dünyaya geldi, küçük yaşta Amerika Birleşik Devletleri’ne taşındı ve South Kingstown, R. I.’de büyüdü. Hikayelerinin çoğu, mirasına ve bir yabancı olmanın ısrarcı hislerine ya da kimlikler arasında dayanıyor. Eski Times eleştirmeni Michiko Kakutani, Lahiri’nin Pulitzer ödüllü ilk filmi “Interpreter of Maladies” i inceleyerek, karakterlerin deneyimlerini “daha ​​varoluşsal bir dislokasyon duygusu indeksi” olarak nitelendirdi. “

Jhumpa Lahiri’nin İtalyanca yazıp İngilizce’ye çevirdiği “Whereabouts” 27 Nisan’da Amerika Birleşik Devletleri’nde çıktı.

“Neredeyse”, tam tersine, katı, neredeyse olaysız bir kitaptır. Adsız anlatıcısı, birkaç gezisini kısa bölümlerde anlatan – Roma’dan hiç bahsedilmese de – yalnız bir Romalı kadın. Lahiri, okuyuculara havuzdaki kadının bakışlarını sunuyor (“Hayat veya akıntıdan yoksun berrak su kabında, her ne sebeple olursa olsun bir bağ hissettiğim aynı insanları görüyorum”), beklenmedik bir şekilde rehberli bir tura girdi (“Ben Oyun alanına girdim, fazladan da olsa bunda bir rol oynarım ”), bir oyun bahçesinde bir sandviç yerken (” Yerken, vücudum mahallemde dökülen güneşte pişer, her lokma, kutsal hissetmek, bana terk edilmediğimi hatırlatıyor ”).

Diğer karakterler – terapisti, annesi, bir arkadaşı – ortaya çıkar, ancak etkileşimler anlatıcının izolasyonunu pekiştirir. “Yalnızlık: Bu benim işim oldu,” dedi kendi kendine.

Bryn Mawr’da İtalyanca profesör yardımcısı ve Lahiri’nin eski bir meslektaşı olan Alessandro Giammei, hem İtalyanca hem de İngilizce versiyonlarının ilk okuyucusuydu. “Dove Mi Trovo” da, dilin zarafeti ve Lahiri’nin kelime seçimlerinin kesinliği karşısında şaşkına döndü. “İtalyanca ağzınızı oynatmadan bu kitabı okuyamazsınız” dedi.

Giammei, “Klasik Jhumpa Lahiri olan gözlemsel yazısının inanılmaz ayrıntısı” Nerelerde “değil,” dedi. İngilizce’de Lahiri bir göz ise, “İtalyanca’da o bir kulaktır. ”

Lahiri, “In Other Words” in İtalyanca versiyonunun yayınlanmasının ardından 2015 yılında “Whereabouts” u taslağını hazırlamaya başladı. Bir deftere not aldığı bir dizi eskiz, sahne olarak başladı. Bir kitapta bir araya geldiklerini gördüğünde, Princeton’daki iş için Amerika Birleşik Devletleri’ne taşınmıştı, ancak sık sık Roma’ya dönerek her ziyaretinde daha fazla sekans yazıyordu.

“İtalyan o zamanlar musluk gibiydi,” dedi. Sadece ben oradayken işe yarardı. ”

Kendi yazımının yanı sıra – “Whereabouts”, 2016’da yayınlanan “In Other Words” ve “The Clothing of Books” dan sonra İtalyanca olarak bestelediği üçüncü kitap – Lahiri diğer çeviriler ve redaksiyon projeleriyle meşgul oldu. Ünlü bir çağdaş yazar olan Domenico Starnone’un iki romanı çevirdi, bunlardan biri Ulusal Kitap Ödülü için finalistti ve sonbaharda yayınlanacak üçüncü bir seti var. En sevdiği İtalyan yazarlardan bazılarının kaliteli çevirilerinin olmamasından dehşete kapılmış, derlenmiş bir dizi kısa öykünün çevirilerini düzenledi ve bunlara katkıda bulundu. Elsa Morante ve Fabrizia Ramondino’nun hikayeleri de dahil olmak üzere bu seçimlerden birkaçı daha önce hiç İngilizce yayınlanmamıştı.

“Bana göre çeviri metamorfozdur,” dedi Lahiri. “Bu, eserin bir tür radikal yeniden yaratımı, çünkü o çalışmanın yeniden doğmasına izin vermek için dili yeniden yaratıyorsunuz. ”

O da değişiyor ve okuyucular işinde bir değişiklik hissedebiliyor. Università Roma Tre’de Amerikan edebiyatı profesörü ve Lahiri’nin bir arkadaşı olan Sara Antonelli, kitaplarını İngilizce okumuştu. Ama onu İtalyanca okuyarak, “Başka bir yazar okuduğum izlenimine kapıldım” dedi. “Öyle görünüyordu ki hayal gücü, cümlelerin şekli de farklıydı. “

Lahiri, Roma’da yaşayan ve yazan ilk Amerikalı yazar değil: Henry James, Nathaniel Hawthorne, Ralph Ellison ve Margaret Fuller bir süre orada gurbetçilerdi. Ancak Lahiri dışında Antonelli bir e-postada şunları yazdı: “Hiçbiri İtalyanca bir ev, yeni bir yuva bulamadı. ”

İtalya’daki okuyucular, Lahiri’nin dile olan bağlılığını takdir ediyor ve kendilerinden biri olarak onu korumaya başladılar. Giammei, kitap etkinliklerinde “Kimse Jhumpa’ya” Neden İtalyanca? “Diye sormaz” dedi ve hatta bazı okuyucular Amerika’ya dönmesi ve İngilizce yazı yazmak konusunda endişeliler.

“Çeviri, paradoksal olarak, onu kesinleştiriyor,” diye ekledi, sanki Lahiri, “Artık kendimi kendi yazılarımı çevirme konumuna koyduğuma göre, gerçekten bir İtalyan yazarım. ”

Geçtiğimiz yıl, tamamlamanın çeşitli aşamalarında dört kitabı olan Lahiri için üretken bir yıl oldu. Birincisi İtalyanca yazdığı bir şiir koleksiyonu – onun için bir ilk. “Daha önce hiç şiir yazmadım, hiç İngilizce şiir yazmadım” dedi. Sanki uyumaya gittim ve laboratuvara geri döndüm ve bütün bunlar beherlerden dökülüyordu. “

Muhtemelen İtalyanca yazmadan ne elde ettiği ve bir daha İngilizce’ye dönüp dönmeyeceği sorulmaya devam edecek. (“Diğer Sözlerde” yi inceleyen bazı eleştirmenler, onun bunu yapacağını umduklarını ifade ettiler.) “İnsanlar, bir tür plan ya da tasarımı anlamaya ya da belirlemeye çalışmak için normal olan nedenler aramaya çalışıyorlar. Ama bende yoktu. Bunları yapacağımı hiç düşünmemiştim, ”dedi Lahiri. İtalyanca söz konusu olduğunda, sanki “Bu devasa yeni anahtarlar halkasına bir şekilde elime geçtim. ”

Bir edebiyat eleştirmeni ve akademisyen olarak Antonelli’nin hala arkadaşına sormadığı sorular var. “Onu bu geçişi yapmaya zorlayan İngiliz dilinde eksik veya eksik olan neydi? Ve bir Bengal-Amerikalı, Roma’da ve İtalyan dilinde neyi bu kadar özgürleştirici, bu kadar canlandırıcı buldu? ”

Sorular Lahiri’ye iletildiğinde yanıtı basittir.

Sevinç, dedi.

New York Times Books’u takip edin Facebook, Twitter ve Instagram, kayıt olun Bültenimiz veya edebi takvimimiz. Ve bizi dinle Kitap İnceleme podcast.