Bir Hindistan Eyaleti Alkolü Yasakladı. İçme Yakın Nepal’e taşındı.

NEPAL-HİNDİSTAN SINIRINDA — Öğleden sonra sıcağı hoş bir akşam esintisine yol açarken, Hindistan’dan Nepal’e akan kalabalığın yapısında gözle görülür bir değişiklik olmaya başlar. açık sınır.

İlk başta, Hint tarafında daha ucuz mallar ve bakkaliye için hızlı bir alışveriş gezisinden sonra eve dönen, çoğu kadın olan Nepalliler var. Rengarenk sariler giymiş iki kadın, ağır bir çantanın yükünü ikiye bölerek her birinin birer sapını kavradı. Bir adam bir bisiklet çekçekinin arkasında bir yelpaze taşıyor, kanatları rüzgarda dönüyor; bir diğeri, sırtında tek bir karpuzla bisikletinin pedallarını çeviriyor.

Ancak hava kararmaya başlayınca sınırı geçen kalabalığın büyük bir kısmı çoğunlukla eli boş gelen erkeklerdir. Sabahları devlet işlerinde çalışan, gömlekleri paçaları sıvanmış, ayakkabıları cilalı, araçlarıyla sınıra bırakılan adamlar. Ve bisikletlerini ağır bacaklar ve ağır düşüncelerle pedal çeviren erkekler, sapından bir çantada sallanan günlük ticaret aletleri.

Bunlar Nepal’e bir ya da iki içki içmek için giren Hintli adamlar – ya da polis düdük çalmadan ve yol kenarlarındaki barlar kapanmadan önce araya sıkıştırabilecekleri kadar. 21:00

Hindistan ve Nepal arasındaki siyasi gerilim anlarını engelleyen sınır, açık bir politikanın sınırdaki insanların daha geniş ekonomik seçeneklerden yararlanmalarına nasıl yardımcı olduğuna bir örnek olmuştur. Örnek olarak burada en sevilen ulaşım aracı olan motosikletin ihtiyaçlarını ele alalım: Hindistan’da yedek parça daha ucuz; Nepal’de yakıt daha ucuz.

Bu açıklık, 100 milyondan fazla nüfusu olan ve Nepal ile 400 milden daha uzun bir sınır paylaşan Hindistan eyaleti Bihar’ın 2016’da alkolü yasaklamasından bu yana özellikle yerel içiciler tarafından memnuniyetle karşılandı. Küçük bir bar endüstrisi ve Nepal tarafında sınırın hemen karşısında, susuzluklarını gidermek isteyen tüm sınıflardan Kızılderililere hizmet veren restoranlar ortaya çıktı.

Bihar’da yerel kadınlar tarafından savunulan yasak, alkolizm, aile içi şiddet ve israf edilen kazanç gibi yaygın sorunlarla mücadele etmeyi amaçlıyordu. Alkolle yakalanmanın cezaları ağır olmuştur. İlk kez suç işleyen bir kişi yüzlerce dolar para cezası ödemeli veya bir ay hapiste kalmalıdır; tekrarlayanlar bir yıl hapis cezasına çarptırılır.

Eyalet başbakanı Nitesh Kumar’ın hükümeti, sınırın yakınlığı ve geçiş kolaylığı yasanın etkisini azaltsa da yasağın şiddeti ve suçu azaltmaya yardımcı olduğunu söyledi.

Yasak ayrıca zorluklara yol açtı. Yargı alkol davalarıyla tıkanmış durumda. Devlet alkol vergilerinde her yıl yüz milyonlarca dolar kaybediyor. Ve likör hala mevcuttur – kaçak olarak sokulur ve fiyatının iki katına veya üç katına satılır.

Nepal’de yol kenarındaki barlardan birinde önünde iki şişe ucuz tahıl ispirtosu ile bir bankta oturan Hintli bir çiftçi, başbakanın seçimleri, kadınlar alkol yasağını takdir ederek ona oy verdiği için kazandığını söyledi.

Ancak sınırın ötesine alkol alarak yasaları çiğnemeyi planladığı için yalnızca soyadını paylaşan çiftçi Bay Gupta, politikanın yalnızca alkol fiyatını artırdığını söyledi. hala mevcuttu ama fiyatının iki veya üç katıydı.

Hala sınırın Nepal tarafındayken, gitmek için üçüncü bir şişe satın aldı, şalına sardı ve bisikletinin arkasına bağladı. Bihar’a doğru yalpalarken, onu duyan herkese sarhoş olmadığına dair güvence verdi.

Açık sınır bölgesi çok geniş ve Nepal’de bu bölgede büyüyen akşam alkol sahnesinin çeşitliliği de öyle.

Hindistan’dan gelen varlıklı kişiler, arabalarıyla Janakpur kasabasına ya da barların klimalı olduğu, ithal edilen alkolün, kabadayı ve zaman zaman iğrenç sahnelerin olduğu rağbet gören tepe bölgelerine gidiyor.

Janakpur’daki bir otel barında, erkekler masanın etrafında sarhoş olurken, “aşağıdan yukarıya!” Bir sonraki turda sipariş verirken garsonlara aşağılayıcı isimlerle hitap ederek. Başka bir otelde, Bihar’da içki içerken görülmenin verdiği huzursuzluk, öğle yemeği için arabayla gelen iki adamı hâlâ etkisi altına alıyor gibiydi: Biralarını masanın altına gizlice sıkıştırdıkları kupalara döktüler.

Bir Nepalli üniversite öğretim görevlisi olan Jaleshwar sınır kasabasından Umesh Yadav, açık bir sınırın ekonomik fırsatının, sarhoş müşterilerin artmasıyla gelen küçük sorunlardan çok daha büyük olduğunu söyledi.

“İçtikleri zaman belli ki bazen sıkıntı oluyor” dedi. “Ama polis her zaman orada.”

Sınırın Maruwahi bölgesinde, içki içmenin çoğu, sınır çizgisini saran mango bahçelerinde, pikniklerde yemek sepeti değil, şişede ne olduğuyla ilgili.

Küçük toplanmış adamlar, bisikletleri yakınlarda park etmiş plastik şişelerden yudumlarken şakalaşıyor ve gülüyorlar. Diğerleri, hareket halindeki barmenler olan tedarikçilerden şişelerini alırken ağaçların altına çömelir. Bazıları, bir arkadaşının sessiz eşliğinde – ya da uzaktaki bir grup Hint sınır muhafızının omuzlarının üzerinden kaybolan güneşe bakarak kendi düşünceleri eşliğinde içki içer.

Meyve bahçelerinden yaklaşık bir mil uzaktaki bir köyde, bir bar sahibi güvenlik için yakın zamanda CCTV kameraları kurduğunu, ancak birkaç gün sonra müşterileri ortadan kaybolunca filme alındıklarından endişe ederek kameraları kaldırmak zorunda kaldığını söyledi.

Mahottari’deki sınır noktası bir tür ekolayzerdir. Bar olarak hizmet veren bir düzine basit kulübede her türden kalabalık birbirine karışıyor.

Yaklaşık beş yıl önce Nepal tarafında Hotel Navrang’ı kurmadan önce Bihar’da bir kitap ve kırtasiye dükkanı işleten Kundan Mehta, “Önceden eğitim satardık, şimdi alkol satıyoruz” dedi gülümseyerek. “Onlara ‘Çalışma yeter oğlum, şimdi bir içki al’ diyorum.”

İçeride, bambu direğe bağlı küçük bir televizyon canlı kriket maçı yayınlıyor. Duvarlar, bir Bollywood aktrisinin, bir Hindu ruhani liderinin ve istediğiniz şeyin peşinden gitme konusunda ilham verici alıntılarla dolu atların posterleriyle süslenmişti.

Bir müşteri, Ravi Kumar, ucuz bir yerel tahıl ruhu olan Golden Oak’tan bir içki istedi.

Bir çiftçi olan Bay Kumar Hindistan’ı işaret ederek “Orada içki içemeyeceğinizi biliyorsunuz” dedi.

Haftada iki kez içmek için sınırı geçiyor – bundan daha sık olarak uygun fiyatlı olmayacağını söyledi.

“Çok fazla yaparsan” – parmağını ağzına doğru uzatarak yumruğunu kaldırdı, dünyanın bu bölgesinde içki içmek için işaret dili – “o zaman ihtiyacın var” – parmaklarını birbirine sürttü. sağ el işareti para için.

Sınırdan yaklaşık bir saat uzaklıkta yerel bir bankada çalışan 22 yaşındaki Ankit, yüzlerce kredi tahsilatını bitirmek için uzun bir haftayı son teslim tarihine kadar çalışarak geçirmişti. Kızarmış balığın yerel lezzetini tatmak için işten doğruca sınıra giden bir otobüse binmişti. Hindistan’a yasadışı yollardan alkol sokacağı için soyadının kullanılmaması şartıyla konuşan Ankit, bir şişe yerel likörü birayla karıştırdı.

“Stresin bir kısmını atmama yardımcı oluyor” dedi.

Ankit faturasını öderken, gitmek için iki küçük şişe aldı. Turuncu sari giyen Nepalli bir kadın, yaklaşan kaçakçılık görevi için küçük bir ücret kazanmaya hazır bir şekilde tezgahta bekliyordu.

“Hadi gidelim,” dedi Ankit. “Geç kalıyorum, otobüsü kaçıracağım.”

“Roji-roti,” Nepalli kadın yanıtladı ve gülümsedi. Yerel argo, kelimenin tam anlamıyla “günlük ekmek” anlamına gelir ve bir kişinin geçim kaynağı anlamını taşır.

Şişeleri sarisinin beline sıkıştırdı ve yolu gösterdi.

Yakındaki Nepal sınır karakolunun komutanı Birkha Shahi anlayışlıydı. Kuvvetlerinin kaçakçılık yapılan bir veya iki şişeye gerçekten müdahale etmediğini, büyük ölçekli kaçakçılığa odaklandığını söyledi.

“Biz onları yakalamaktan yoruluyoruz ama onlar denemekten bıkmıyor” dedi. “Roji-roti.”