Özgürlükten Uzun Yürüyüş: Borçlu Gazan 17. Kez Hapse Giriyor. Veya 18.

GAZZE ŞEHRİ — Wasfi al-Garosha bir Eylül sabahı Gazze Şehri’nde gün doğumundan kısa bir süre sonra hapse döndüğünde kızı ağlamadı ve erkek kardeşi hala uyuyordu.

29 yaşındaki bir sıvacı olan Bay al-Garosha, yeğeni ve yeğeni okul için çantalarını hazırlarken hapse geri yürümeye başladı. Karısı ve annesi çay yapıyorlardı. Ve babası – Gazze’nin neredeyse yarısı gibi işsiz – daha yeni uyanıyordu.

Bu, Bay al-Garosha’nın 2020’nin başından beri 17. veya muhtemelen 18. tutukluluğuydu. Sayımı kaybetmişti ve Gazze yetkililerinin kesin kayıtları yok. Bay al-Garosha, 2019’da düğünü için borç aldı ve şimdi babası ve erkek kardeşi gibi işsiz olduğu için borcunu ödeyemediği için düzenli olarak bir polis hapishanesinde kalıyor.

Bay al-Garosha, dairesinden çıkarken, “Artık normalleşti,” dedi. “Hayatımın normal bir parçası. ”

Gazze Şehri’ndeki birçokları için de öyle.

Borç – ve özellikle düğünle ilgili borçlar – buradaki ekonomik krizin simgesi haline geldi. Yalnızca 2021’in ilk dokuz ayında, Gazze Şehri polisi tek başına borçlu damatlar için 448 tutuklama emri çıkardı – bu, 2017, 2018 ve 2019 boyunca şehirde kaydedilen toplam toplamdan daha fazla. 2020 rakamları mevcut değildi.

Hamas 2007’de Gazze’de iktidara geldiğinden beri İsrail ve Mısır, şeritte bir abluka uygulayarak militan grup üzerindeki baskıyı artırdı. Bu, Gazze ekonomisine zarar vermeye yardımcı oldu ve yüzde 40’tan fazla işsizliğin başlıca nedenlerinden biri. Genç Gazzeliler için bunun bir sonucu, çoğu zaman bir düğün törenini karşılayamamaları.

Ancak birçokları için büyük bir düğün önemli bir geçiş törenidir. Evliliği ertelemek istemeyen – muhafazakar bir toplumda, cinsel yakınlığa giden tek yol – genç erkekler, Gazze’de genellikle yaklaşık 2.000 dolar veya neredeyse yıllık ortalama maaş değerinde evlilik kredisi alıyor.

Bay al-Garosha gibi onlar da borcunu ödeyemezlerse, genellikle 2015 tarihli bir yasanın sonucu olarak hapse girerler ve bu onların borçlarını azaltmalarını daha da zorlaştırır.

Eylül sabahı hapse geri döndüğünde Bay al-Garosha, hala 1 yaşındaki kızı Dina’yı tutarak iniş alanına çıktı. Hapis cezası döngüsüne başladıktan sonra doğdu ve hayatında sadece bir dur-kalk varlığı oldu. Bay al-Garosha, Dina’yı 20 yaşındaki karısı Samar’a geri vermeden önce son bir öpücük verdi.

Sokağa ulaştığında hızlı bir adım attı. Dükkanını açan lastik tüccarının yanından geçti, geçen Mayıs’ta kısa bir savaş sırasında bir füzenin çarptığı boş arazi parçasını geçti, bir içecek tezgahından atıştırmalık satın almak için bekleyen bir dizi okul çocuğunun yanından geçti.

Bay al-Garosha, Samar ile ilk kez 2017’de bir öğleden sonra benzer bir sokak tezgahında karşılaşmıştı. Bay al-Garosha, tezgahı bir arkadaşıyla birlikte işletiyordu, çay ve kahve satıyordu. Bir gün arkadaşının kız kardeşi geldi ve Bay al-Garosha onunla kısaca sohbet etti. Samar’dı, sonra 16.

Sadece birkaç dakika konuştular ve eşini destekleyecek maddi durumu yoktu. Ancak Bay al-Garosha bir bağlantı hissetti ve belki de daha önemlisi, evlenmek için zamanının tükendiğini hissetti.

Birçok Gazzeli geç ergenlik çağında evleniyor ve o zaten 25 yaşındaydı. Gazze evliliklerinin çoğu hala bir gelinin ebeveynleri tarafından düzenlendiğinden, Samar’ın babasını arayarak onunla evlenmek için izin istedi. Dört gün sonra nişanlandılar.

Boğuşan çocukları geçtikten sonra Bay al-Garosha adımlarını hızlandırdı. Gardiyanlar onu sabah 8’den önce bekliyordu. m.

Solunda, Gazze’deki neredeyse tüm sinemalar gibi, Filistin ayaklanması ve yükselen İslamcı aşırılığın bir araya gelmesiyle sinema sahiplerini işletmelerini kapatmaya zorladığı 1980’lerden beri terk edilmiş, kepenkli bir sinema vardı.

Sağında, Kudüs’teki Mescid-i Aksa’nın resimleriyle kaplı bir duvar vardı. Abluka başladığından beri Gazze’de mahsur kalan Bay El Garosha, çoğu Gazzeli gibi camiyi hiç görmemişti.

Tek bir İsrail şekeli – Gazze’deki yasal para birimi – ölü bir kedinin yakınında, bir okulun önündeki toprakta parıldadı. Bir ABD dolarından biraz daha değerli olan parayı cebine koymak için eğildi, yarı gülümseyerek, yarı omuz silkerek. Borcunu temizlemek için sadece 5.569 şekel.

Sn. El-Garoşa, Samar’la nişanlanır nişanlanmaz ilk önce borca ​​girdi. Çoğu Gazzeli damat gibi onun da gelinin ailesine 3500 dolar gibi bir başlık parası ödemesi gerekiyordu. Parayı toplamak için telefonunu, dizüstü bilgisayarını ve mobilyalarını ve içki arabasını sattı ve kendisini bir gelir akışından mahrum etti.

Sonra, 17 ay sonra düğünün masrafları geldi. Zavallı olmasına rağmen Bay al-Garosha, sosyal konumunu arkadaşlarına ve ailesine kanıtlamak için ender bir şansı kaçırmak istemedi. Böylece 70 konuk için bir düğün salonu, bir konvoy, bir dış mekan sahnesi ve birkaç hoparlör kiraladı ve yeni evlilik yatak odası için gerekli olan mobilyaları satın aldı.

Toplamda, bu 7.500 şekel veya yaklaşık 2.375 $’a geldi. Bunu ödemek için, başlangıçta düğün masraflarını finanse etmek için kurulmuş, ancak şimdi daha karlı pazarlara odaklanan Accord’dan kredi aldı.

Accord’un sahibi Louay Ahmed, “İşini kaybeden çok fazla damat var” dedi. “Borç vermede daha yüksek bir risk var. ”

Dört ay boyunca Bay al-Garosha, sıva ustası olarak düzensiz çalışmaya güvenerek aylık ödemelerini yapmayı başardı. Ancak 2019 yazında geride kaldı ve kredi şirketinin yasal işlemlere başlamasına neden oldu. Ekim 2019’da, Dina’nın doğumundan sadece beş ay sonra, altı üç haftalık hapis cezasının ilkini başlattı ve yuvarlanan bir özgürlük ve hapsetme döngüsüne başladı. Borç ödenmezse daha fazla hapis cezasıyla karşı karşıya kalır.

Her üç haftalık dönem genellikle üç bölüme ayrılır: Çoğu hafta sonu eve dönmesine izin verilir.

O Eylül sabahı hapishaneye yaklaşırken, Bay al-Garosha Hamas’ın İsrail askerlerine yönelik saldırısını anan bir anıtın yanından geçti – dev bir yumruk İsrail zırhlı aracının bir kopyasını delip geçiyor. Ardından Hamas’ı onurlandıran büyük bir pankartın altından geçti.

Bay al-Garosha pankartı görünce başını salladı. Hamas’ın İsrail’e karşı yürüttüğü askeri harekata saygı duyduğunu, ancak bu harekatın ülke içindeki yaklaşımının onu kızdırdığını söyledi. Onun görüşüne göre grup, üyelerine para, iş ve sosyal destek akıtıyor ve onun gibi insanları finansal olarak kendi başlarının çaresine bakmaya bırakıyor.

Şehrin ana caddelerinden biri olan Omar Muhtar Caddesi’ne bastı ve henüz açılmamış birkaç giyim mağazasının yanından geçti.

Seçim şansı göz önüne alındığında, Samar al-Garosha böyle bir dükkanda çalışacağını söyledi – kocasının borcunu geri ödemesine yardımcı olmaya hevesli. Ama Bay al-Garosha ona izin vermeyi reddediyor. Karısının erkeklerle birlikte çalışmasını onursuz buluyor.

Bir sokak satıcısını gören Bay al-Garosha, annesinin kendisine verdiği beş şekel bozuk parayla her biri bir şekel karşılığında iki sigara almak için durdu. Binlerce borcu varken, iki şekel daha ne kadardı, dedi?

Bir yan sokağa saptı. Gözaltı merkezi göründü ve başka bir hapis cezası başlamak üzereydi. İçeride, genellikle küçük suçlarla suçlanan 40 adamla dolu sıkışık bir hücre onu bekliyordu.

Babalık her şeye değdi, dedi. Hiçbir evlilik, Dina olmaması anlamına gelmezdi – ve kendisi hala gençken çocuk yetiştirmenin önemli olduğuna inanıyordu.

Hâlâ yarım saat erken olmasına rağmen, özgürlüğün son anlarının tadını çıkarmaya zahmet etmeden hızlı adımlarla içeri girdi.

Kapıdaki muhafızlara başını salladı, yüzleri artık ona neredeyse kızınınki kadar tanıdıktı. .

Bay al-Garosha, hapishanede zaman zaman Dina’nın neye benzediğini bile unuttuğunu itiraf etti.