Sosyetik iş insanına babalık davası!
İzmir’de yaşayan Sevtap Şensarı, 2000 yılında, 5 aylık bir evliliğin akabinde eşinden boşanan iş insanın H.S.T. ile dini nikahla birlikte …
İzmir’de yaşayan Sevtap Şensarı, 2000 yılında, 5 aylık bir evliliğin akabinde eşinden boşanan iş insanın H.S.T. ile dini nikahla birlikte yaşamaya başladı. Argümana nazaran erkek çocuğunun olmasını isteyen H.S.T., 2015 yılının ocak ayında bu durumu Şensarı’ya söyledi, doğacak çocuklarının kütüklerini ise resmi nikah yapıp üzerine alacağını belirtti.
Şensarı, bunu kabul edip H.S.T.’ye ilişkin olduğu tez edilen spermle Kıbrıs’a gitti. Çocukların erkek olması için burada embriyo seçimi yapıldı, tüp bebek tedavisine başlandı. Daha sonra gebe kalan Şensarı, 2 erkek çocuk dünyaya getirdi. Şensarı, çocukları ne vakit kütüğüne alacağını sorduğu H.S.T.’den şiddet görmeye başladığını ve bu şiddetin dozunun yıllar içinde çok yükseldiğini belirterek, Karşıyaka 3’üncü Aile Mahkemesi’ne babalık davası, nafaka davası ve babalığın benimsenmemesi nedeniyle 500 bin TL’lik tazminat davası açtı. Mahkeme, DNA testi için örnek vermeye yanaşmayan H.S.T. hakkında yakalama kararı çıkartırken, DNA testinin sonuçlanmasını beklemeden her bir çocuk için 2 bin TL’lik nafakaya hükmetti. Artık DNA testinin tamamlanabilmesi için hakkında yakalama kararı çıkarılan H.S.T.’nin örnek vermesi bekleniyor.
H.S.T. ile 2000 yılında bir arada yaşadığını belirten Şensarı, “Çocukların olması için onun ısrarlı teklifi üzerine birlikte karar verdik. İmam nikahlı olduğumuz için, Türkiye’de de evli olmayanlara tüp bebek tedavisi yasak olduğundan Kıbrıs’ta tedavi gördüm. Babaları çok erkek çocuk istediği için cinsiyet seçimi yapıldı ve bu formda 2 erkek çocuk dünyaya getirdim. Hatta H.S.T. çocukların ismini koymak için 2 ay düşündü ve sonunda Alpaslan ile Yavuz koydu. Bu çocukları benden daha çok kendisi istedi. Annemden de gelip müsaade aldı ve ‘Resmi olarak evli olmamamız çocuk yapmamıza mani değil, çocuklar doğduktan sonra nüfusuma alacağım, hiç merak etmeyin’ dedi. Çocuklar 18 aylık olana kadar bana hiç dokunmadı. Sonra ben çocukları ne vakit nüfusuna alacaksın dediğimde; her seferinde kelamlı ve fiziki şiddet yaşamaya başladım. Çocuklarımın kimlikleri olmadığı için bizi duyu testine almadılar. Ona gidip bunu söylediğimde, git kendi üzerine al ben halledeceğim dedi. Ben de gidip kendi üzerime aldım ve böylece duyu testini yaptırabildik. Biz imam nikahlı olarak yaşıyorduk, annem de bizimle bir arada yaşıyordu. Haftanın 3-4 günü bizimle kalıyordu. Ben ona, ‘Artık benim başımı yerden kaldır’ dediğimde, Urla’daki ona ilişkin olan meskende çok büyük bir dayak yedim, büyük bir şiddete uğradım. Ve bu vakadan sonra konuttan ayrıldım. Bu sefer korkmadım. Şikayette bulundum ve babalık davası açmaya karar verdim. 17 sene boyunca dayak ve şiddetle beni susturup bastırmıştı, lakin çocuklar doğduktan sonra gözüm hiçbir şeyi görmedi” dedi.

Bugüne kadar her şeyi çocukları için yaptığını belirten Şensarı, “Çocuk kucağımda şiddet gördüm. Çocuklar meskenden ayrıldığımda 18 aylıktı, şu anda 6 yaşından gün aldılar. Çocuklar, maalesef ki konuşulanları az çok duyuyorlar. Okuldaki arkadaşlarının babalarını anlatıyorlar. Mesela arkadaşının babasının oyuncak getirmesine müsaade etmediğini anlatıyor. Bunların hepsi çocuklar için bir eksiklik. Bana babalarını soruyorlar, fakat ben onlara farklı olduğumuzu anlatmaya çalışıyorum. Meskeni terk ettiğimden beri hiçbir maddi ve manevi yardım görmedim. 7 Şubat’ta konutu terk ettiğinde babalık davalarını araştırmaya başladım, karşıma avukat Varol Turbay çıktı. Sonra Karşıyaka 3’üncü Aile Mahkemesi’ne gerekli davaları açtık” dedi.
‘BEN DEDİĞİM VAKIT NÜFUSUMA ALIRIM’ DİYOR’
DNA testi şimdi yapılmamasına karşın, sundukları kanıtlar ve çocuklarla baba ortasındaki fiziki özelliklerin benzerliğinden dolayı mahkemenin nafakaya hükmettiğini hatırlatan Şensarı, “Nafakayı ödemedi ve biz de icra takibi başlattık. Beni maddi olarak güç durumda bırakıp geri dönmemi istiyor. Bana, ‘Ben dediğim vakit olacak, sen geri dönersen çocukları nüfusuma alacağım ve istediğiniz her şey olacak’ diyor. 2012 yılından bu yana hiç yurt dışına çıkmamasına karşın dava açıldığında ikametgahını Viyana’ya aldırdı, orada personel olduğunu söyleyerek. Lakin ikametgahı aslında Nişantaşı Topağacı’nda bulunuyordu” dedi.