Imbolo Mbue Bu Ana Doğru Çalışıyor

Imbolo Mbue bir süredir son romanı “Ne Kadar Güzeldik” üzerinde çalışıyor.

17 yıl önce yazmaya başladı, ilk çıkışından çok önce, “Behold the Dreamers”, yedi haneli bir avans karşılığında Random House’a satıldı. ABD başkanlık seçimleri, Flint, Mich.’deki su krizi ve diğer endişe verici haberlerin her gün tüketildiği 2016’da geri döndü.

Sadece hikayede saklandım. Bana çok fazla huzur ve teselli getirdi ”dedi Mbue bir röportajda. “Haberleri okumadığım, televizyon izlemediğim aylar oldu. Arkadaşlarıma söyledim, lütfen bana neler olduğunu anlatma. Hissettiğim her şey – acı, kafa karışıklığı, ülkenin durumuyla ilgili hayal kırıklığı – hikayeyi dürüstçe anlatabilmek için onu yönlendirmenin yollarını aradım. ”

Daha yakın zamanlarda, sakinleri topraklarını, havalarını, nehirlerini ve çocuklarını zehirleyen yabancı bir petrol şirketine karşı mücadele eden kurgusal Afrika köyü Kosawa hakkındaki “Ne Kadar Güzeldik”, koronavirüs salgını nedeniyle ertelendi. Daha önce geçen Haziran ayında çıkması planlanan kitap, yayın tarihleri ​​değişen birçok 2020 kitaptan biriydi. Random House şimdi 9 Mart’ta yayınlıyor.

Kitap kurgu olsa da konusu Mbue’ye yakındır. Kamerun’da doğdu ve sahil kasabası Limbe’de Ngugi wa Thiong’o, Camara Laye, Elechi Amadi ve Chinua Achebe gibi büyük Afrikalı yazarların eserlerini okuyarak büyüdü. Bölge petrol açısından zengindi, ancak Mbue, yerel halkın rafineride iş bulamadığını, petrolün zenginlik getirdiğini ancak üzerindeki arazide yaşayanlara değil gördü. “Hayalperestleri Huzurla” ile hikayeyi biraz mesafeli ve gündemsiz anlatmaya çalıştı ve “Ne Kadar Güzeldik” ile aynı yaklaşımı benimsedi ama yazarken sık sık ağladı.

“Yazması inanılmaz derecede zor bir kitaptı çünkü çok kişisel,” dedi. “Kâr uğruna çevrenin bozulması nasıl kişisel olmaz?”

Amerika Birleşik Devletleri’ne Rutgers, ardından Columbia’da okumak için geldiğinde, Mbue başlangıçta iletişim kurmanın ne kadar kolay olduğu – Limbe ağırlıklı olarak Fransızca konuşulan bir ülkede İngilizce konuşulan bir bölge – ve daha sonra Amerikalıların politikaları hakkında ne kadar özgürce konuştukları karşısında şaşırdı. liderler, hatta onlarla televizyonda alay ediyorlar.

Kendi kendime, bekle, bu gerçek mi dedim? İnsanların cumhurbaşkanlarını alenen eleştirebilecekleri ve hapse giremeyecekleri hiç aklıma gelmemişti ”dedi. Ben artık bir Amerikan vatandaşıyım. Bu ülkenin ne kadar kusurlu olduğunu biliyorum, ama bu Amerikan demokrasisine olan hayranlığımı ortadan kaldırmıyor. ”

Kamerun’daki dilbilimsel ayrılık, yıllarca süren siyasi kargaşaya yol açtı, ayrılık ve şiddet çağrıları yaptı. Çalışmalarında hükümeti eleştirdiği için tutuklanıp gözaltına alınan Kamerunlu yazar Patrice Nganang, ülkede Anglofon halkının durumunu inceleyen bir kitap olmadığını söyledi.

Mbue, “hikayenin öylesine boğulduğu, öylesine öldürüldüğü, öylesine yıkıldığı bir yerden geliyor ki, her şeyden önce, her şeyden önce, kendisini bir araya getirecek aracı bulmasına gerçekten hayret ettim. masal. ”

Kitap üzerinde çalışırken, Mbue apartheid karşıtı ve Amerikan sivil haklar hareketlerinin yanı sıra Dakota Access Pipeline protestolarını ve diğer politik ve çevresel eylemleri araştırdı. Ana karakteri Thula, bir çocuk, ancak Nelson Mandela, Rev.Dr.Martin Luther King Jr. ve diğer liderlerin özelliklerini barındırıyor, dedi Mbue, sosyal ayaklanmalarla ilgili haberlere bir selam olarak bir kız olarak radyoda dinle.

“Kendi kendime düşünürdüm, bazıları hiçbir şey yapmazken neden bazıları ayağa kalkıp savaşır?” dedi. “İnsanlar adalet uğruna her şeyi ve mümkün olan her şeyi yapmakta haklı mı? Sevdiklerimizi koruma arzumuzla değişim için mücadele etme arzumuzu nasıl dengeleyebiliriz? Bunlar karakterlerin uğraşması gereken sorular. Cevaplarım yok – daha çok soru sormayı tercih ederim. ”

Yine de Mbue, kitabında, işe ihtiyacı olan ancak Kosawa’ya zarar verdiği bilgisiyle mücadele edenler de dahil olmak üzere bazı petrol işçilerinin hayatlarını araştırıyor. “Eşleri ve çocukları uzaktaydı, geçim için para bekliyorlardı, adamları on yıllar önce petrol sahasında çalışıp tuğla evler inşa etmek için geri dönenler kadar müreffeh hale getirmek için atalarına dua ediyorlardı” diye yazıyor.

Bu, hepimizin modern hayatın suç ortağı olduğumuzu kabul etme çabasıydı, dedi, geçen yıl Central Park’ta bir yürüyüş sırasında Yerli Amerikalılar yüzünden bir göçmen olarak kazandığı fırsatları düşündüğünde hatırlatılan bir şeydi. kayıp.

Mbue, “Romanım çok uluslu bir karakterle savaşan karakterlerle ilgili olduğu için, iyi adamlara karşı kötü adamların hikayesi olduğunu düşünmek cazip gelebilir,” dedi. Ama hayata bu kadar dar bir mercekten bakmanın ne anlamı var? Adalet arayışında zulüm yapanlar var ve eşitlik için mücadele eden şirketlerde çalışan insanlar var. ”

Kitabın editörlüğünü yapan ve Random House’da yayıncı olan Andy Ward, yazılarında bu nüanslı bakış açısını gördüğünü söyledi. “Imbolo için karakterlerinin özünde ikamet etmesi ve onları olabildiğince fazla empati ve ahlaki karmaşıklıkla ifade etmesi önemlidir” dedi.

40 yaşındaki Mbue, yaz boyunca ailesiyle birlikte Manhattan’dan Hudson Vadisi’ne taşındı. Açık gökyüzünün ve kuşların şarkı söylemesinin tadını çıkarıyor ve tenis oynayarak, ağırlık kaldırarak, Fransızcasını cilalayarak, İspanyolca öğrenerek ve Therese Bohman’ın “Eventide” ve Emily St. John Mandel’in “Station Eleven” i okuyarak meşgul oluyor. Yakında tam zamanlı bir şehre dönüşü ve daha yoğun günlerin ritimlerini umuyor.

“Uçaklara inip inmekten, ardından salgın hastalıktan biraz yorulmuştum ve ülkenin dört bir yanındaki harika insanlarla tanışmayı ve onlarla hepimiz için önemli olan hikayeler ve fikirler hakkında konuşmayı ne kadar özlediğimi fark ettim.” dedi. “Uçakta olmak en sevdiğim şey değil, ama bir dahaki sefere uçakta bastığımda çok farklı hissedeceğimi düşünüyorum. “

New York Times Books’u takip edin Facebook, Twitter ve Instagram, kayıt olun Bültenimiz veya edebi takvimimiz. Ve bizi dinle Kitap İnceleme podcast.