O da Bir Olduğu İçin Güvenilmez Anlatıcılar Yazıyor

Viet Thanh Nguyen’in ilk anılarından birinde, Saigon’dan ayrılan bir teknede.

Yıl 1975’ti ve o ve ailesi havaalanından ve Amerikan büyükelçiliğinden uzaklaştırılmıştı, ancak sonunda bir mavnaya, sonra bir gemiye bindi. Daha küçük bir tekneyle yaklaşmakta olan mültecilere gemilerindeki askerler dışında kaçış hakkında hiçbir şey hatırlayamıyor.

Nguyen’in Vietnam’daki tek çocukluk anısı ve bunun gerçekten olup olmadığından veya bir tarih kitabında okuduğu bir şeyden mi geldiğinden emin değil. Onun için vurulmaya şahsen şahit olup olmaması önemli değil.

Bu ayın başlarında yaptığı bir video röportajında, “Güvenemeyeceğim bir anım var, ancak tüm tarihsel bilgiler, tüm bunların bize olmasa da başkalarının başına geldiğine işaret ediyor” dedi.

Gerçek ya da hayali, görüntü ve duygu onda kaldı ve Pulitzer ödüllü ilk albümü “The Sympathizer” ın devamı niteliğindeki yeni romanı “The Committed” ı şekillendirdi. “

Grove Press’in 2 Mart’ta yayınlayacağı “The Sympathizer”, “The Committed” gibi, bireysel ve kolektif kimlik ve hafıza, savaşların nasıl anılacağı, kimin savaş hikayelerinin anlatıldığı ve soyut politik olduğunda ne olacağı hakkındaki sorulara bağlı. ideolojiler gerçek dünyada beceriksizce konuşlandırılmıştır. Silahlı çatışmalar, adam kaçırma olayları, seks ve uyuşturucularla dolu ancak Sartre, Voltaire, de Beauvoir, Fanon ve Rousseau gibi belirsiz bilimsel metinlere ve isim kontrol filozoflarına atıfta bulunan yoğun düzyazılarda sunuluyor.

“The Committed”, bir grup mültecinin bir balıkçı teknesinin karnında hain bir yolculuk yaptığı sırada Homeros’u hissettiren bir sahneyle açılıyor. Bir mülteci olarak – ve sık sık göçmen değil, mülteci olduğuna işaret eden biri olarak – Nguyen, zavallı ve zayıf olarak nitelendirilen mülteci klişesine karşı koymak için epik görüntüleri kullanarak yolculuğu anlatmak istedi.

“Batı ve mülteci olmayanlar açısından denizden kaçan tekneciler acınası durumdalar. Çaresizler, korkuyorlar ve sadece merhamet nesneleri. Bunu çürütmek istedim ”dedi. Onları kahramanca düşünmelisin. “

Nguyen’in ilk romanı “The Sympathizer” ın devamı olan “The Committed” 2 Mart’ta çıktı.

“The Sympathizer” da adı belirtilmeyen bir Komünist casus, Saigon’un düşüşünden sonra Güney Kaliforniya’da bir mülteci olarak gizli göreve çıkıyor. Bir keşif görevi ters gittiğinde, kendisini bir Komünist yeniden eğitim kampında bulur ve burada en yakın arkadaşı ve eski bakıcısı tarafından işkence görür.

“The Committed” te kendisine Vo Danh veya “İsimsiz” diyen anlatıcı, Komünist sorgulayıcılarından kaçtı. Paris’e gider ve kapitalist isyanın nihai eylemi olan bir uyuşturucu tüccarları çetesine katılır. Artık kim olduğundan veya neye inandığından emin değil. Kimliği, misyonu ve hatta bilinci – bazen ikinci kişide kendisine atıfta bulunuyor – yerinden edilme, hayal kırıklığı ve işkenceyle parçalandı.

Tanıştığı Fransız yerlileri için, reddettiği bir etiket olan “gemiciler” arasındadır. “Dinsel zulümden kaçarak Amerika’ya gelmek için ondan kaçan İngiliz Hacılar olmadıkça tekneci değildim. Mayflower aynı zamanda tekne insanıydı ”diye düşünüyor anlatıcı.

49 yaşında olan ve Güney Kaliforniya Üniversitesi’nde öğretmenlik yapan Nguyen, şu anda Pasadena’da eşi Lan Duong ve iki çocukları Ellison, 7 ve Simone ile birlikte yaşıyor. Hayatının çoğunu Kaliforniya’da yaşamasına rağmen – ailesi Vietnam’ı terk ettiğinde 4 yaşındaydı – ailesi kaçmasaydı çok farklı bir insan olacağı hissine kapılmış durumda.

“Alternatif bir yaşam, paralel yaşam, alternatif evrenler fikri her zaman beni rahatsız etti” dedi. “Vietnam’dan mülteci olan bir çoğumuza, hayatımızın ne olabileceği konusunda musallat oluyor ve bu yüzden bu duygunun benim kurgularımı ve kurgusal olmayışımı doyurduğunu düşünüyorum. ”

Vietnam’dan kaçtıktan sonra, Nguyen ve ailesi Pennsylvania’daki bir mülteci kampına düştü. Nguyen birkaç aylığına anne-babası ve erkek kardeşinden ayrılmış ve Amerikalı bir ailenin yanına yerleştirilmişti. Ev sahibi ailesi onu ailesini ziyarete götürdükten sonra tekrar götürdüğünde çığlık attığını hatırlıyor.

Birkaç yıl sonra ailesi, ebeveynlerinin bir Vietnam bakkalı açtığı San Jose, Kaliforniya’ya taşındı. Bir Noel arifesinde, Nguyen ve erkek kardeşi evde “Scooby-Doo” yu izlerken, ailesi bir soygun sırasında vuruldu. 16 yaşındayken, silahlı bir davetsiz misafir evlerini soymaya çalıştı.

Nguyen, lisede kurgu yazmaya başladı (üçüncü sınıftayken, San Jose Halk Kütüphanesi’nden bir ödül alan “Lester the Cat” adlı bir kitap yazdığında edebi şöhreti erken yaşadı). Berkeley’deki California Üniversitesi’nde, İngiliz ve etnik araştırmalar alanında derece aldığı, Asyalı-Amerikalı ve Siyah yazarların edebiyatını yuttu ve Ralph Ellison’ın “Görünmez Adam” a özel bir yakınlık geliştirdi. “

Romancı Maxine Hong Kingston ile yazı okudu ve “korkunç bir öğrenci olduğunu hatırlıyor. ”(Kingston buna itiraz ediyor:” Viet derslerim boyunca uyuduğunu söylüyor. Onu her zaman gözleri açık gördüm, “diye bir e-postada yazdı.) Üniversite ve yüksek okul boyunca, Vietnamlı mültecileri ve kurbanları içeren kısa hikayeler yazdı. savaş. İngilizce doktorasını bitirdikten sonraki yaz bir koleksiyona yetecek kadar para biriktirdi.

“İşte burada, bir kitabın temeline sahibim” dedi. “Bu kitabın yayınlanmasının tam anlamıyla 20 yıl alacağını bilmiyordum. “

Nguyen, ona bir romanın bir hikaye koleksiyonundan daha kolay satılacağını söyleyen Nat Sobel adında bir ajan buldu. Sonraki birkaç yıl içinde Nguyen, Vietnam Savaşı’nın film ve kurguda tasvir ediliş biçimlerini sinsice yıkmak için bir casusluk romanı biçimini kullanarak “Sempatizan” ı yazdı.

“İyimser bir şekilde yazdım, umarım böyle bir şey için bir izleyici kitlesi olması gerektiğini düşünürdüm ve olmazsa, o zaman izleyiciyi yaratırım,” dedi. Okuyucuların direnişini kışkırtmak için kasıtlı olarak yoğun, hayalci bir tarz seçtim. Okuyucuların hikayeyle şeffaf bir ilişkisi olmasını istemedim. ”

İlk başta aşırı iyimser görünüyordu. Grove Atlantic’te bir editör olan Peter Blackstock bir teklifte bulunmadan önce on üç yayıncı teklifi reddetti. Blackstock, “sesin netliği ve mecazi, zengin düzyazı” ve Nguyen’in casus gerilim filmini kışkırtıcı yıkıcı etkisinden etkilendiğini söyledi.

Kitap, 2015 yılında piyasaya çıktığında çok olumlu eleştiriler aldı ve satışlar, yaklaşık 30.000 kopya ile edebi bir çıkış için makul seviyedeydi. Sonra Nguyen Pulitzer Ödülü’nü ve ardından en iyi ilk roman için Mystery Writers of America’s Edgar Ödülü’nü kazandı, bir romancının tek bir eser için ana akım ve türe özgü ödüller kazanmasının nadir bir örneği. “The Sympathizer” dünya çapında 1 milyondan fazla kopya satmaya devam etti ve Nguyen aniden konuşmacı, panelist, gece geç saatlerde TV konuğu ve köşe yazarı olarak talep gördü ve her iki grubun da mülteciler ve göçmenler adına yüksek sesle konuştuğu bir dönemde şeytanlaştırılıyordu.

Övgü ve ilgi kariyeri için harikaydı ve işi için korkunçtu. Önümüzdeki yıl için bir kelime bile yazmadı. “Pulitzer Ödülünden sonra bir – lütfen bunu tırnak içine alın -” kamu entelektüeline “dönüştüm” dedi. Belki de kötü hallettim. ”

Neyse ki, ondan yararlanabileceği yirmi yıllık yayınlanmamış yazıları vardı. “The Sympathizer” ı öykü koleksiyonu “The Refugees” ve kurgusal olmayan “Nothing Ever Dies” ile takip etti. “

Başlangıçta Nguyen hayal kırıklığına uğramış bir casus hakkında bir dizi yazmaya başlamadı. Ama “The Sympathizer” ı bitirdiğinde, sesi ona öylesine doğal gelen ki onun ikinci kişiliği gibi hissettiren alaycı anlatıcısına bağlanmıştı.

“Bir akademisyen olarak ‘The Sympathizer’da söylediğim şeyleri söyleyemem, bu yüzden onu yazmak beni gerçekten özgür kıldı,” dedi. “Zaten sahip olduğum tüm bu fikirleri ve argümanları alıp bunları mümkün olan en iğrenç şekilde ifade edebilecek bu adamın ağzına koyabilirim. ”

Nguyen şu anda serinin üçüncü ve son kitabını planlıyor. Anlatıcısını “yarım kalmış işleri halletmek için Birleşik Devletler’e dönerken izleyecek. Ayrıca, Vladimir Nabokov’a selam vererek, yetişkin yaşamının büyük bir bölümünde bastırdığı anılarını sergileyen “Ara, Hafıza” başlıklı bir anı üzerinde çalışıyor.

Nguyen geçmişini kazarken, anılarının yanılabilirliğiyle yüzleşmek zorunda kaldı.

“Kitap kısmen bellekle ilgili, ama elbette bellekle ilgili mesele şu ki, benim hafızam güvenilir değil, sanırım olmadı şeyler oldu ve tam tersi”.

Kurgusunda Nguyen, belleğin gözenekli doğasını, kireç birikintilerinin geride bıraktığı lekelerle, ıslatılarak çıkarılabilen lamine bir zemin ve et suyunu tatlandıran kemik iliği ile karşılaştırarak anımsatıcı yollarla tanımladı. “The Sympathizer” ın anlatıcısı, evden can attığı yemekleri yeniden yaratamayacağından yakındığında, bu ona kaybettiği ve unuttuğu her şeyi hatırlatır. Elinde bıraktığı şey hayal kırıklığı yaratan bir ağızda kalan tat: “güvenilmez anıların tatlı ve ekşi tadı, geçmişi uyandıracak kadar doğru, bize geçmişin sonsuza dek gittiğini hatırlatacak kadar yanlış. “

New York Times Books’u takip edin Facebook, Twitter ve Instagram, kayıt olun Bültenimiz veya edebi takvimimiz. Ve bizi dinle Kitap İnceleme podcast.