KUDÜS – Clinton Bailey 1960’larda Bedevi yaşamını ilk kez belgelemeye başladığında, göçebe kabileler ataları gibi yaşıyor, hayvan yetiştiriyor, otlak arayışında dolanıyor ve yıldızların altında çadır kuruyorlardı.
Bay Bailey haftalarca deve sırtında İsrail’in güneyindeki Negev Çölü ve Sina Yarımadası’ndaki göçlerine katılacaktı. Kışın tahıl ekme şanslarını deneyeceklerini, ardından aylar sonra hasat için geri döneceklerini söyledi.
Bir ses kayıt cihazı, kamera ve ciple, sonraki 50 yılı Bedevi sözlü şiirlerini, kabile görüşmelerini ve denemelerini, yaşlılarla röportajları, düğünleri ve ritüelleri, atasözleri ve hikayeleri kaydederek geçirdi.
“Bu kültürü yakalamaya karar verdim,” dedi Bay Bailey. Ortadan kaybolmaya başladığını zaten görebiliyordum. “
Şimdi seksen yaşında olan Bay Bailey, 350 saatlik ses kaseti, fotoğraf ve slayt arşivini İsrail Ulusal Kütüphanesi’ne bağışladı.
Büyük ölçüde okuma yazma bilmeyen bir toplumun yaşamlarının, sanatının, hukukunun, ekonomisinin, tarihinin ve geleneklerinin geniş bir portresini sunan arşiv, tamamen dijital hale getiriliyor ve çevrimiçi olarak kataloglanıyor. Derinlik ve kapsam açısından benzersiz olduğuna inanılan arşiv, her yerdeki akademisyenler ve araştırmacılar için ücretsiz olarak erişilebilir olacak ve hazineyi gelecek nesillere koruyacak.
“Bu 4.500 yıl öncesine dayanan bir hayatta kalma öyküsüydü,” dedi ve vahşi doğanın sert koşullarına uyarlanmış yaşama olan hayranlığını anlattı. Bedevilerin arasında yaşadım, onlarla seyahat ettim, onları dinledim ve onlara sorular sordum. ”
Ancak modern sınırların dayatılması, hükümetin hareket üzerindeki kısıtlamaları ve bölgedeki ekonomik ve teknolojik değişimin, geleneksel Bedevi toplumu ve kültürünün, ardından ani bir geçişin eşiğinde olan ihlaliyle, o zamandan beri neredeyse tamamen ortadan kalktı.
Kudüs’teki Milli Kütüphane. Bedevi arşivlerinin transkripsiyonu, konuşma dili lehçesi ile standart edebi Arapça arasında gezinmeyi ve kayıtların konu, tarih ve konuma göre tanımlanmasını içerir. Kredi. . . The New York Times için Dan Balilty
Kütüphanenin koleksiyon başkanı ve İslam ve Orta Doğu koleksiyonunun uzun süredir küratörü olan Raquel Ukeles, “Milli Kütüphane olarak görevimiz bu topraklardaki tüm kültürleri belgelemek ve korumaktır” dedi. “Çok fazla deliğimiz var. Bu, Bedevi kültürünü doldurmanın ilk adımıdır ve umarız son değildir. “
Bu karmaşık bir sorundur. Transkripsiyon, konuşma dili Bedevi lehçesi ile standart edebi Arapça arasında gezinmeyi içerir. Kayıtları konuya, tarihe ve yere göre belirlemenin yanı sıra amaç, onları aşiret konfederasyonu, alt konfederasyon ve belirli aşiret ve klana göre aranabilir hale getirmektir.
Geleneksel Bedevi kültüründen doğan bir başka toplum olan Birleşik Arap Emirlikleri ile İsrail arasındaki diplomatik ilişkilerin kısa süre önce normalleşmesinin yardımıyla Bayan Ukeles, olası işbirliği konusunda Emirliklerdeki arşivcilerle temas halindeydi.
Aynı zamanda İsrail’de Bedevilerin sivil haklarını savunan Buffalo, N. Y.’nin yerlisi Bay Bailey, hayat boyu süren arayışına pratik olarak tökezledi. İsrail’de İslam tarihi ve Arapça okuduktan ve Columbia Üniversitesi’nden doktora derecesi aldıktan sonra 1967’de İsrail’e döndü.
İsrail devletinin kurucusu David Ben-Gurion’un eşiyle tesadüfi bir karşılaşma, Negev çölündeki bir eğitim merkezinde İngilizce öğreten bir işe yol açtı. Koşuya çıktığında Bedevi çobanlarla karşılaşır ve onlarla konuşurdu. Onu çadırlarına geri davet ederlerdi. 1967 savaşından sonra, İsrail’in Mısır Sina’sını kontrol etmesiyle, daha da uzak kabilelere erişebildi.
“Onları ziyaret ettiğimde gerçekten İncil kadar eski olabilecek farklı bir kültüre sahip olduklarını fark ettim” dedi. O zamandan beri kültürlerinin İncil’den yaklaşık 2.000 yıl daha eski olduğunu keşfettim ve Yahudiliğe ve İslam’a çok büyük katkılarda bulundum. “
Kudüs’ün eski bir mahallesindeki klasik dairesinde konuşuyordu. Küçük ofisinin kitap rafları, sözlükler ve Arabistan’a ve Kutsal Topraklar’a giden ilk gezginlerin günlükleriyle doluydu. Dağınık bir masanın üzerine bir dizüstü bilgisayar konmuştu. Çekmeceler, her biri etiketli eski kasetlerle doldurulmuştu.
Bay Bailey, İncil’de Bedevi şiiri, atasözleri, hukuk ve son olarak da Bedevi kültürü üzerine kitaplar yazmıştır.
Hepsi sabır gerektirdi. Bazı konularını “büyük şairler ve kaçakçılar” olarak tanımlayarak, “Bir şiir duymadan önce sık sık onlarla bir iki gün takılmak zorunda kaldım. ”
Yaklaşık 2008’de, tarlada çalışmayı bıraktığında, geleneksel şekilde büyüyenlerin çoğu öldüğü için böyle insanları bulmak zorlaştı. Çocuklarından bazılarının kültürün hatırasını miras aldığını, ancak transistörlü radyoların, arabaların ve cep telefonlarının ortaya çıkmasıyla mesafe ve iletişim değiştikçe yavaş yavaş kaybolduğunu söyledi.
Arşiv, daha modern bir hayat yaşayan, ancak geleneksel kültürün gurur kaynağı olmaya devam ettiği daha genç Bedevi kuşakları için şimdiden değerini kanıtlıyor.
Negev’in Bedevi kasabasından emekli bir yayıncı olan Daham Al Atawneh, geçtiğimiz günlerde, küçük Atawneh kabilesinin şeyhi olan merhum babası Musa hakkında yazdığı bir kitabı araştırmak için Bay Bailey’e başvurdu. Bay Atawneh, Bay Bailey’nin babasına gelip şiir kayıtlarını çalacağını ve şeyh’in bunları yorumlayacağını hatırladı. Birçoğu, birkaç yabancının anlayabileceği kelime dağarcığı ve imalar içeriyordu. Bay Bailey şiir kitabındaki eserlere açıklama yaptı.
Şu anda Negev’de yaşayan Bedevilerin çoğunun bölgeye Suudi Arabistan, Mısır ve Suriye çöllerinden yüzyıllar önce göç ettiği düşünülüyor.
Bay Atawneh, 1945 yılında İsrail devletinin kurulmasından önce doğdu. Bedeviler için mutlu bir deneyim değildi. “Negev’de dolaşan ve toprağı olan özgür bir halktık,” dedi, “ama okuma yazma bilmeyen bir toplum olarak belge yok. ”
İsrailliler, eylemsizliklerini kötüye kullandılar ve birçoğu bir gecede topraklarını kaybetti dedi. Önce Bedeviler doğuya gitmeye zorlandı. Sonra İsrail askeri yönetimi uygulandı ve her yere gitmek için izin almaları istendi. 1966’da askeri yönetim kaldırıldığında, değişiklikler hızla geldi. İş fırsatları açıldı. Hükümet Bedevileri kentleştirmeye çalıştı ve onlara altyapıdan yoksun yeni kasabalar inşa etti. İsrail toplumu ile günlük temas kurmaya başladılar.
Bay Atawneh, “Erkekler geleneksel giysiler yerine gömlek ve pantolon giymeye başladı” dedi. Yeni gelenekleri öğrenerek yeni bir dil konuşmaya başladılar. ”
Günde iki öğün yemek üç öğün yemek oldu, ardından buzdolapları evlere taşındı. Geceleri yaşlıların konuşmalarını dinlemek için toplanmak yerine, “herkes evde televizyon karşısında oturuyordu” diye ekledi. Bedeviler de eğitime değer verdiler.
Bay. Atawneh, Bay Bailey’nin şiirleri derlerken “çok kutsal bir iş” yaptığını söyledi. “Bu onu sonsuza kadar korur,” dedi. “Belki çocuklarım bir gün geçmişlerine dönmek isteyecekler. Şimdi bir rekor var. “
Lakia’nın Bedevi kasabasından bir iş ve sosyal girişimci olan 39 yaşındaki İbrahim Nsasra ve güney bölgesinde genç Bedevilerin eğitim boşluklarını kapatmalarına yardımcı olmak için çalışan kar amacı gütmeyen bir kuruluş olan Tamar Center Negev’in başkanı İbrahim Nsasra, yaşlılara saygı ve bilgeliği de dahil olmak üzere eski kültür.
Bedevi bir hakimin oğlu, çocukken davaları dinlediğini hatırladığını ve koyunları okuldan önce besleyip hafta sonları onlara çobanlık yaptığını söyledi. Kendi çocuklarının ekranlara daha bağlı olduğunu söyledi.
Clinton’ın yaptığı şey takdir edilmeye değer ve hafife alınmamalıdır. Bay Nsasra dedi. “Genelde, onların bakış açısına göre güçlü bir yazma tarihi. Sahadan yazıyor ve bizim için ve henüz doğacak çocuklar için neyin ve olayların nasıl olduğunun bir aynasını sağlıyor. “
Bir The New York Times haberinden çevrildi ve haberleştirildi.